وقتی وقایع فوتبال این مملکت را در ذهن مرور می کنیم و همه این پازل ها
را کنار هم کنار قرار می دهیم به ظلم بزرگی که درحق استقلال روا شده و
میشود یقین حاصل می کنیم سال 73 که هنوز لیگ برتری در کار نبود و سطح
اول فوتبال کشورمان بنام دسته اول برگزار می شد با یک قانون من درآوردی
استقلال را از دسته اول به دسته سوم کشور فرستادند . دقت کنید : از دسته
اول به دسته سوم نه دسته دوم.استقلال در گروه 8تیمی آن مسابقات چهارم
شده بود اما به دسته سوم رفت ولی تیم های پایین از استقلال نه . آن هم به
بهانه حمایت از تیم های شهرستانی . آقایون بعد از اینکه تحت فشار عمومی
قرار گرفتند به ناچار یک تورنمت برگزار کردند و استقلال قهرمان شد و دوباره
به دسته یک برگشت . اما حکایت پرسپولیس هم در نوع خود جالب است .
سال 76در حالیاین تیم حال و روز درست و حسابی در لیگ دسته اول کشور
را نداشت و احتمال سقوط به دسته پایین تر تهدیدش می کرد، طی یک حرکت
مرموز از ادامه مسابقات معاف شد و جالب تر اینکه سال بعد باز هم در همان
لیگ دسته یک بازی کرد.درصورتی که طبق قوانین باید به دسته پایین ترسقوط
می کرد . علیرضا منصوریان دهه هفتاد را همه می شناسند . جوانی که در
استقلال پدیده لیگ شد و همه کارشناسان نوید آینده روشن برای او در تیم ملی
متصور بودند اما در تیم ملی هیچ وقت از توانایی های او استفاده نشد و همه
به یاد داریم که در زمان مایلی کهن این بازیکن تحت هر شرایطی که تیم داشت
از دقیقه 75 به بعد وارد زمین می شد . این تعویض مایلی کهن آن هم در تمام
بازی ها و در همین دقیقه آنقدر تکرار شد که حال هر چه آدم فوتبال بلدی را به
هم می زد. بعد از آن نوبت فرهاد مجیدی بود که در آتش کینه و حسد دشمنان
استقلال بسوزد . مجیدی فقط در 45 بازی در ترکیب تیم ملی قرار گرفت و کج
سلیقگی و حسادت مربیان وقت تیم ملی اجازه هنرنمایی این بازیکن در تیم ملی
را نداد ، اما اکنون به جرم بازی های خوبش در 4 دربی اخیر از وی تست دوپینگ
گرفته اند.این دونفر فقط نمونهای از خیل عظیم بازیکنان استقلال بودند که مورد
غضب قرارگرفتند. حتی بازیکنان استقلال که آقای گل مسابقات لیگ می شدند
جایی در تیم ملی نداشتند اما گلنزن های نورچشمی برای ادامه گل نزدن های
خود در تیم ملی فیکس بودند . اگه استقلال در لیگ صدرنشین نبود و بازیکنان
دعوت شده اش به تیم ملی تعدادشان کم ، تابلوی بزرگ " اعتراض ممنوع "
چشم ها را خیره می کرد. اما اگر استقلال قهرمان لیگ می شد ، تابلوی بزرگ
سلیقه مربی خودنمایی میکرد.
در چند سال گذشته که دو تیم ذوب آهن و سپاهان تا مراحل نهایی لیگ قهرمانان
آسیا پیش رفتند ، برای حمایت این دو نماینده کشورمان تعدادی از بازی این دو
تیم را به تعویق انداختنداما استقلال روز21شهریور به اصفهان رفت و با ذوب آهن
بازی کرد، همان شب به تهران برگشت و بامداد 22 شهریور با 5 ساعت تاخیر و
با 7ساعت پرواز به بانکوک رفت، ازآنجا هم با اتوبوس مسافت410 کیلومتری تا
محل مسابقه را طی کرد و روز 27 شهریور هم باید با بوریرام بازی برگشت را
انجام دهد. اما ماجرا به همین جا هم ختم نمی شود چرا که 31شهریور هم باید
با مس در لیگ برتر بازی کند . ای کاش صاحبان پست و مقام به قضیه سال 76
پرسپولیس نگاه می کردند و اندکی خجالت می کشیدند که چطور برای ناکامی
نماینده ایران عزیز نقشه می کشند و جای تاسف است که مسئولین رسانه ملی
به برنامه نود به سرکردگی عادل فردوسی پور، آنقدر مجال داده تا از این تریبون
عمومی بطور مکرر علیه پرافتخار ترین تیم ایران در مسابقات داخلی و آسیایی
و پرافتخار ترین مربی تاریخ لیگ امیر قلعه نوعی ، اینگونه ناجوانمردانه بتازد .
آه... استقلال تو چقدر مظلومی و بازیکنانت چه مظلومانه در این فوتبال کثیف،
جنگ نابرابری با همه مافیای فوتبال دارند.اما خیالی نیست چون اگر خدا بخواهد
شما کوته فکران که هیچ، حتی اگر همه دنیا علیه استقلال بسیج شوند نصرت
الهی با ماست و به امید خداستاره سوم دور از دسترس نخواهد بود .
